Als ik een boek aan het lezen ben of net gelezen heb dan vind ik het leuk en fijn om met andere lezers over het boek te praten. Nu komt het echter niet vaak voor dat ik andere mensen enthousiast krijg over een boek dat ik lees. Met dat in mijn achterhoofd heb ik een regel voor mezelf: alle boeken die mij aangeraden worden die lees ik zo snel mogelijk. Zo kwam ook dit boek op mijn pad. aangeraden door een collega: The Seagull Manager.
Wat is een seagull manager? Wikipedia legt het goed uit:
The phrase is a figure of speech comparing such a manager to a typical squawking and messy seagull, with one employee characterising seagull managers as those who “flew in, made a lot of noise, dumped on everyone from a great height, then flew out again, leaving others to deal with the consequences”.
Het boek is van klein formaat: 130 pagina’s en had ik uit in minder dan 2 uur. Het vertelt het verhaal over een zeemeeuw die een zwerm zeemeeuwen aanstuurt. Het gaat mis, de voedselopbrengst gaat achteruit. De andere meeuwen beginnen te morren en dreigen om te vertrekken. Er moet iets veranderen. Door middel van een aantal coachende andere dieren wordt de verandering in gang gezet.
Voor mij was het een andere invalshoek voor hetgeen ik eigenlijk al wist: Managen is een vak apart. Als je resultaat wilt halen met mensen moet je de juiste voorwaarden scheppen:
- Bouw relaties op, ben zichtbaar en aanspreekbaar en volg wat er speelt in het team.
- Geen regelmatig en constructief feedback zonder micromanagen, “Een probleem moet groot genoeg zijn om ertoe te doen, en klein genoeg om oplosbaar te zijn.”
- Geen vertrouwen, zet mensen in hun kracht en geef ruimte voor eigen initiatief.
- Geef duidelijke verwachtingen en doelen.
Zelf heb ik het gevoel dat ik deze uitgangspunten hanteer in mijn manier van managen. Wat ik hier persoonlijk het lastigst vind is het duidelijk uitspreken van verwachtingen en doelen. In mijn ervaring is dat juist hetgeen waar veel ruis kan zitten.
Nu zijn daar natuurlijk heel veel dingen op verzonnen: SMART doelen, KPI’s, OKR’s en vast nog wel meer. Maar dat zijn vaak afgeleiden, en daarna veranderen verwachtingen en doelen nogal eens door het jaar heen. Het wordt tijd dat ik me daar (weer) meer in ga verdiepen.
Een andere valkuil waar ik vaak intrap is dat ik alles dat niet goed loopt op mezelf betrek: Ik heb geen goede relatie opgebouwd, ik heb niet genoeg vertrouwen gegeven, ik heb geen duidelijke verwachting en doelen opgesteld. De truc blijft dan om een stap terug te nemen en eerlijke antwoord te geven: wat heb ik gedaan? Wat had ik nog meer kunnen doen? Is dat realistisch? In theorie weet ik prima hoe dat moet. In de praktijk blijkt het soms toch lastiger.